|
|
|

| Gra jest poetyckim debiutem, wyborem poezji z lat 2005 – 2007. Debiut to późny, podobnie jak Whitmana, Schulza, Hrabala i wielu innych, prawdziwych i dojrzałych artystów, którzy zabrali swój suwerenny głos w literaturze dopiero wtedy, gdy mieli już coś istotnego do powiedzenia. Prezentowane w zbiorze utwory wymykają się wszelkim kwalifikacyjnym ramom, sieją intelektualny ferment nieznośny dla przeciętnego czytelnika i krytyka, stanowią jednocześnie przykład najwyższych poetyckich lotów, autentycznej swobody, mistrzowskiego opanowania języka i filozoficznej refleksji. To świadectwo odradzania się we współczesnej poezji myśli, estetyzmu i wagi słowa. (Poetry Review).
Tomasz Sobieraj, Gra; Studio Komunikacji Wizualnej, ISBN 978-83-908983-2-2; wydanie I, 2008; 68 str., wstęp: Georg A. Fichte. |  | Dom Nadzoru to zbiór opowiadań niepokornego poety i bezkompromisowego eseisty, z upodobaniem łamiacego przyjęte współcześnie konwencje – nie tylko w sztuce. Utwory w formie filozoficznych przypowieści, pełne są czarnego humoru, politycznej niepoprawności, często wręcz obrazoburstwa. Treść balansująca na granicy snu, schizofrenicznej projekcji, groteski i realistycznego opisu, niekiedy staje się ironiczną dygresją, społeczną satyrą, a niekiedy spowiedzią czy nawet intymnym wyznaniem bohatera, czyli, jak wolno sądzić, literackiego alter ego pisarza. Autor dowodzi, że nie ilość słów, ale ich waga świadczą o jakości dzieła. (Przystań Literacka).
Tomasz Sobieraj, Dom Nadzoru; Wydawnictwo Adam Marszałek, ISBN 978-83-7611-223-7; wydanie I, 2009; 61 str. + 16 fotografii autora z cyklu Kolosalna morda miasta, wstęp: Zygmunt Herman. |  | Wojna Kwiatów jest drugim po Grze wyborem poezji Tomasza Sobieraja, i, tak jak poprzedni, wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom. Autor, zgodnie ze swoim artystycznym programem, przywraca poezji wartości jej przynależne: refleksję filozoficzną, wagę i precyzję słowa, estetyzm, świadomą kompozycję; powraca do kartezjańskiego „cogito ergo sum.” Czytelnik znajdzie w tym zbiorze światy fantastyczne i krytykę rzeczywistości, poetycki reportaż i ontologiczne dylematy, wiersze radosne i mroczne, utwory pisane w porywach ducha i z chłodnym namysłem przyrodnika, zawsze jednak trafiające w istotę zjawiska, zgodnie z Norwidowską zasadą, by „odpowiednie dać Rzeczy – Słowo.” (Klub Literacki Litera).
Tomasz Sobieraj, Wojna Kwiatów; Editions Sur Ner, ISBN 978-83-908983-0-8; wydanie I, 2009; 64 str., wstęp: Janusz Najder. |  | Ogólna teoria jesieni jest niczym pudełko wybornych wiedeńskich czekoladek. Każda o innym smaku, kształcie, wielkości, każda wywołująca inne obrazy i myśli, a nawet skryte gdzieś głęboko w podświadomości instynkty. Stosując jeszcze bliższe mi porównanie, to opowieść skomponowana jak muzyczne dzieło. Bo wielka literatura jest jak wielka muzyka – za każdym razem, gdy nas uwodzi i pochłania, odkrywa nowe istności. A książki Tomasza Sobieraja podlegają prawom właściwym wszystkim wielkim dziełom – każdy do nich powrót to nowe odkrycie, to inaczej odczuwany smak, to kolejna odsłonięta warstwa znaczeń. Dlatego, by tę książkę zrozumieć, by móc ją w pełni poznać i, w konsekwencji, cieszyć się jej urodą, trzeba wracać do niej wielokrotnie. Tak jak wraca się do wszystkiego, co dobre. Jak do wiedeńskich czekoladek. Jak do Beethovena (...). (Krytyka Literacka) Tomasz Sobieraj, Ogólna teoria jesieni, Editions sur Ner, ISBN 978-83-928664-1-1, wyd. I, 2010
| 
| Książka towarzysząca wystawie „Obiekty banalne”, 3 września - 24 października 2011, FOTOSEPTIEMBRE USA - SAFOTO International Photography Festival, Instituto Cultural de México, San Antonio, Teksas. Fotografie - Tomasz Sobieraj; eseje: Krzysztof Jurecki, Katarzyna Karczmarz, Joanna Turek, Tomasz Sobieraj.
Editions Sur Ner, Łódź, 2011, ISBN 978-83-928664-2-8 |
|
|
|